Informacja

12.5: Klasyfikacja naukowa - Biologia


cele nauczania

Zidentyfikuj, jak i dlaczego naukowcy klasyfikują organizmy na Ziemi

Dlaczego biolodzy klasyfikują organizmy? Głównym powodem jest zrozumienie niesamowitej różnorodności życia na Ziemi. Naukowcy zidentyfikowali miliony różnych gatunków organizmów. Wśród zwierząt najbardziej zróżnicowaną grupą organizmów są owady. Opisano już ponad milion różnych gatunków owadów. Szacuje się, że nie zidentyfikowano jeszcze dziewięciu milionów gatunków owadów. Niewielki ułamek gatunków owadów pokazano w kolekcji chrząszczy na ryc. 1.

Jakkolwiek różnorodne są owady, może istnieć jeszcze więcej gatunków bakterii, innej ważnej grupy organizmów. Oczywiście istnieje potrzeba zorganizowania ogromnej różnorodności życia. Klasyfikacja pozwala naukowcom uporządkować i lepiej zrozumieć podstawowe podobieństwa i różnice między organizmami. Ta wiedza jest niezbędna, aby zrozumieć obecną różnorodność i przeszłą ewolucyjną historię życia na Ziemi.

Drzewa filogenetyczne

Naukowcy używają narzędzia zwanego drzewem filogenetycznym, aby pokazać ścieżki ewolucyjne i połączenia między organizmami. A drzewo filogenetyczne to diagram używany do odzwierciedlenia ewolucyjnych relacji między organizmami lub grupami organizmów. Naukowcy uważają drzewa filogenetyczne za hipotezę ewolucyjnej przeszłości, ponieważ nie można cofnąć się w celu potwierdzenia proponowanych zależności. Innymi słowy, „drzewo życia” może być skonstruowane w celu zilustrowania ewolucji różnych organizmów i pokazania relacji między różnymi organizmami.

Każda grupa organizmów przeszła własną podróż ewolucyjną, zwaną jej filogenezą. Każdy organizm dzieli z innymi pokrewieństwo, a na podstawie dowodów morfologicznych i genetycznych naukowcy próbują zmapować ścieżki ewolucyjne wszelkiego życia na Ziemi. Wielu naukowców buduje drzewa filogenetyczne, aby zilustrować związki ewolucyjne.


Klasyfikacja biologiczna

W biologii klasyfikacja to proces porządkowania organizmów, zarówno żywych, jak i wymarłych, w grupy oparte na podobnych cechach. Nauka nazywania i klasyfikowania organizmów nazywana jest taksonomią. Termin pochodzi od greckiego taksówki („układ”) i nomos ("prawo").

Taksonomiści klasyfikują organizmy w hierarchię strukturalną — wielopoziomowy system, w którym każda grupa jest zagnieżdżona lub zawarta w większej grupie. Grupy na najwyższym poziomie są największe i najbardziej ogólne i zawierają szeroką gamę żywych istot. Grupy te są podzielone na mniejsze grupy podobnych organizmów. Każda mniejsza grupa jest dzielona na jeszcze mniejsze grupy, które zawierają organizmy o jeszcze bardziej podobnych cechach: Na przykład duża grupa zawierająca wszystkie rośliny zawierałaby mniejsze grupy zawierające podobne rodzaje roślin, takie jak drzewa, krzewy, mchy, kwitnące rośliny i tak dalej. Każda z tych grup zawierałaby jeszcze mniejsze grupy, na przykład grupę drzew można podzielić na drzewa iglaste i drzewa liściaste.

Każda grupa w klasyfikacji biologicznej — to znaczy każdy poziom w hierarchii — nazywana jest taksonem (liczba mnoga, taksony). Najbardziej podstawowym taksonem jest gatunek, grupa blisko spokrewnionych organizmów, które mogą rozmnażać się i wydawać potomstwo, które z kolei może .


Co to jest klasyfikacja biologiczna? (Ze zdjęciami)

Klasyfikacja biologiczna to system, który służy do organizowania i kodyfikacji całego życia na Ziemi. Istnieje szereg celów klasyfikacji biologicznej, oprócz oczywistej potrzeby precyzyjnego opisywania organizmów. Stworzenie systemu klasyfikacji pozwala naukowcom badać relacje między różnymi organizmami, a także konstruować drzewa ewolucyjne w celu zbadania początków życia na Ziemi i związku współczesnych organizmów z przykładami historycznymi. Możesz także usłyszeć klasyfikację biologiczną określaną jako „taksonomia”.

Ludzie nazywają organizmy od bardzo dawna i prawie tak długo próbują organizować życie na Ziemi w zrozumiałe kategorie. Różne systemy zostały opracowane w różnych momentach, z różnymi wadami i bonusami. Stosowany dzisiaj system klasyfikacji biologicznej został opracowany przez Linneusza, osiemnastowiecznego naukowca, chociaż przez wieki był on intensywnie udoskonalany, aby odzwierciedlić nowe informacje w nauce.

System klasyfikacji biologicznej dzieli organizmy na różne kategorie lub szeregi taksonomiczne, zaczynając od domen, najwyższego rzędu życia. Istnieją trzy domeny: Eukariota, Eubacteria i Archaea. Po domenach znajdują się królestwa, które są dalej podzielone na typy, klasy, rzędy, rodziny, rodzaje i gatunki. Rozwój domen wyższego rzędu jest stosunkowo nowy w porównaniu z resztą rankingów taksonomicznych i nie wszyscy naukowcy zgadzają się lub używają tych domen w klasyfikacji biologicznej. Można również zobaczyć podzbiory tych podstawowych rang, które są używane do rozróżniania subtelnych różnic.

Wszystkie organizmy można skodyfikować za pomocą klasyfikacji biologicznej. Organizmy są połączone ze sobą podobieństwami i oddzielone różnicami, które są uwydatnione mnogością opcji na każdym poziomie taksonomicznym. Używanie określonego epitetu lub nazwy naukowej, która zawiera formalne terminy określające rodzaj i gatunek, zapewnia również, że ludzie dokładnie wiedzą, który organizm jest przedmiotem dyskusji.

Aby zilustrować, jak działa ranking taksonomiczny, pomocne może być rozróżnienie biologicznej klasyfikacji dobrze znanego organizmu: człowieka. Pracując od góry do dołu, ludzie znajdują się w domenie Eukariota i królestwie Animalia, które umieszcza ich z innymi wielokomórkowymi organizmami eukariotycznymi, od kotów po krowy. Ludzki typ to Chordata, co wskazuje, że posiadają anatomiczną strukturę zwaną struną grzbietową we wczesnych stadiach ich rozwoju i należą do klasy ssaków, wraz z innymi zwierzętami, które rodzą młode i karmią je mlekiem.

Ludzie należą do rzędu naczelnych, umieszczając ich w dużej grupie zwierząt o podobnych przystosowaniach biologicznych, a także w rodzinie Hominidae, wraz z szympansami, gorylami i orangutanami. Naukowy epitet dla ludzi, Homo sapiens sapiens, obejmuje rodzaj i gatunek, podobnie jak w przypadku wszystkich organizmów, wraz z podgatunkiem. Użycie podgatunku umożliwia rozróżnienie między ludźmi, którzy są genetycznie wystarczająco różni, aby się różnić, ale nadal są zdolni do krzyżowania się. Inne podgatunki ludzi wyginęły, ale dowody archeologiczne sugerują, że w pewnym momencie historii mogło współistnieć wiele podgatunków.

Dla ludzi, którzy mają wiedzę na temat klasyfikacji biologicznej i właściwości poszczególnych rang taksonomicznych, każdy stopień w dół drabiny rankingu taksonomicznego ujawnia więcej informacji o ludziach. Słysząc, że ludzie są na przykład w domenie Eukariota, naukowiec wie, że ludzie mają strukturę komórkową, która obejmuje wyspecjalizowane struktury, w tym jądro komórkowe, wewnątrz ochronnej błony.

Odkąd kilka lat temu zaczęła współtworzyć witrynę, Mary podjęła ekscytujące wyzwanie bycia badaczem i pisarzem InfoBloom. Mary ma dyplom ze sztuk wyzwolonych na Goddard College i spędza wolny czas na czytaniu, gotowaniu i odkrywaniu wspaniałych plenerów.

Odkąd kilka lat temu zaczęła współtworzyć witrynę, Mary podjęła ekscytujące wyzwanie bycia badaczem i pisarzem InfoBloom. Mary ma dyplom ze sztuk wyzwolonych na Goddard College i spędza wolny czas na czytaniu, gotowaniu i odkrywaniu wspaniałych plenerów.


Współczesne naukowe wyjaśnienia zmienności biologicznej człowieka

Współcześni naukowcy utrzymują, że różnice fizyczne człowieka, zwłaszcza te cechy, które są zwykle używane do klasyfikacji rasowej – kolor skóry, tekstura włosów, rysy twarzy i do pewnego stopnia budowa ciała – muszą być rozumiane w kategoriach procesów ewolucyjnych i dalekosiężnych adaptacja grup ludzkich do różnych środowisk. Inne cechy mogą po prostu odzwierciedlać przypadkowe mutacje lub funkcjonalnie neutralne zmiany w kodzie genetycznym.

W każdym środowisku siły natury działają na wszystkie formy życia, w tym na grupy ludzkie. Niezbędna interakcja z tymi siłami wpłynie na przetrwanie i reprodukcję członków tych społeczeństw. Takie grupy mają już szeroki i złożony zakres dziedzicznych cech fizycznych. Rzeczywiście, dziedziczna zmienność człowieka jest produktem ludzkiego rozmnażania płciowego, w którym każdy osobnik otrzymuje połowę swojego wyposażenia genetycznego od każdego z rodziców i nie ma dwóch osobników (z wyjątkiem bliźniąt jednojajowych). dziedziczą tę samą kombinację cech genetycznych.

Globalny rozkład koloru skóry (zobaczyć mapa ) jest najlepszym przykładem adaptacji, a konsekwencje tego procesu są od dawna znane. Kliny (gradacje) koloru skóry w rdzennych populacjach na całym świecie korelują z szerokością geograficzną i ilością światła słonecznego. Rdzenne populacje w szerokim paśmie znanym jako tropiki (regiony znajdujące się w szerokości geograficznej między zwrotnikami Raka i Koziorożcem) mają ciemniejszy kolor skóry niż rdzenne populacje poza tymi regionami.

W tropikach kolory skóry wahają się od jasnobrązowego do bardzo ciemnobrązowego lub czarnego, zarówno wśród populacji, jak i osobników w grupach. Najciemniejsze kolory skóry występują w populacjach od dawna zamieszkujących regiony, w których intensywne światło ultrafioletowe jest największe, a naturalna pokrywa leśna jest niewielka. Niebieskawo-czarna skóra niektórych ludów — na przykład niektórych Drawidów z południowych Indii, ludów Sri Lanki i Bangladeszu, ludów strefy wschodniego Sudanu, w tym Nubii, oraz obszarów trawiastych Afryki — są przykładami skrajności ciemności. kolor skóry. Średnio brązowe do ciemnobrązowego ludy występują w pozostałej części tropikalnej Afryki i Indii oraz w całej Australii, Melanezji i innych częściach Azji Południowo-Wschodniej.

Ludy o jasnych kolorach skóry ewoluowały przez tysiące lat w północnym klimacie umiarkowanym. Grupy ludzkie sporadycznie migrujące do Europy i północnych części kontynentu euroazjatyckiego w ciągu ostatnich 25 000-50 000 lat doświadczyły stopniowej utraty pigmentacji skóry. Były to zmiany zarówno fizjologiczne, jak i genetyczne, co oznacza, że ​​nastąpiły zmiany systemowe u osobników i dalekosiężne zmiany genetyczne w wyniku doboru naturalnego i być może mutacji. Osoby o najjaśniejszych kolorach skóry, z najmniejszymi ilościami melaniny, przeżyły i rozmnażały się w większej liczbie, przekazując w ten sposób swoje geny jaśniejszej skóry. Z biegiem czasu całe populacje żyjące w klimacie północnym wyewoluowały jaśniejsze odcienie skóry niż osoby żyjące na obszarach o wyższym nasłonecznieniu. Pomiędzy populacjami o jasnej skórze a tymi o najciemniejszym ubarwieniu znajdują się populacje o różnych odcieniach od jasnobrązowego do brązowego. Granica kolorów skóry wykazuje zmienność w nieskończonym stopniu, wszelkie próby umieszczenia granic wzdłuż tej linii stanowią czysto arbitralne decyzje.

Naukowcy z przełomu XXI wieku zrozumieli, dlaczego powstały te powierzchowne widoczne różnice. Wykazano, że melanina, substancja powodująca przyciemnienie skóry, zapewnia ochronę przed oparzeniami słonecznymi i nowotworami skóry w tych obszarach, w których światło ultrafioletowe jest najsilniejsze. Ciemna skóra, która zwykle jest grubsza niż jasna, może pełnić inne funkcje ochronne w środowiskach tropikalnych, gdzie gryzące owady i inne wektory chorób stanowią stałe zagrożenie dla ludzkiego przetrwania. Ale ludzie potrzebują również witaminy D, która jest syntetyzowana przez światło słoneczne ze steroli (związków chemicznych) obecnych w skórze. Witamina D wpływa na wzrost kości, a bez wystarczającej ilości choroba znana jako krzywica byłaby wyniszczająca dla wczesnych grup ludzkich próbujących przetrwać w zimnej, zimowej pogodzie na północy. Ponieważ grupy te przystosowały się do północnych klimatów z ograniczonym światłem słonecznym, dobór naturalny spowodował stopniową utratę melaniny na rzecz odcieni skóry, które umożliwiły niektórym osobnikom lepszą syntezę witaminy D.

Inne cechy fizyczne wskazują na adaptacje do zimnych lub gorących klimatów, do zmian wysokości nad poziomem morza, do lasów deszczowych z wysokimi poziomami opadów oraz do gorących pustyń. Struktura ciała i ilość tkanki tłuszczowej zostały również wyjaśnione przez ewolucjonistów w kontekście adaptacji człowieka do różnych środowisk. Długa, liniowa budowa ciała wydaje się być silnie skorelowana z gorącym, suchym klimatem. Tacy ludzie zamieszkują Saharę i wysuszone obszary Sudanu w Afryce. Krótkie, krępe sylwetki z krótkimi palcami u rąk i nóg są skorelowane z zimnym, wilgotnym klimatem, takim jak na obszarach arktycznych. Ludzie przystosowani do zimnych klimatów nabyli cechy genetyczne, które zapewniają im dodatkowe warstwy tkanki tłuszczowej, co odpowiada za epikantyczny fałd nad oczami. Ludzie, którzy mieszkają na obszarach wysoko położonych, jak w górach Peru, mają tendencję do przystosowania się, niespotykaną wśród ludzi żyjących na poziomie morza, mają większe płuca i jamy klatki piersiowej. W atmosferze, w której zaopatrzenie w tlen jest niskie, większe płuca są wyraźnie adaptacyjne.

Niektóre zmiany adaptacyjne nie są oczywiście widoczne ani mierzalne. Na przykład wiele narodów przystosowanych do zimnych klimatów wykazuje ochronne reakcje fizjologiczne w zakresie dopływu krwi. Ich naczynia krwionośne albo zwężają przepływ krwi do kończyn, aby utrzymać ciepłotę ciała wewnętrznego, podczas gdy ich powierzchnia skóry może być bardzo zimna (zwężenie naczyń krwionośnych) lub rozszerzają się, aby zwiększyć przepływ krwi do rąk, stóp i głowy, aby ogrzać zewnętrzne powierzchnie (rozszerzenie naczyń).

Częstość występowania chorób jest kolejnym ważnym czynnikiem ewolucji różnorodności człowieka, a niektóre z najważniejszych ludzkich odmian genetycznych odzwierciedlają różnice w odporności na choroby. Na przykład anemia sierpowata (hemoglobina S) występuje głównie w tych regionach świata tropikalnego, gdzie malaria jest endemiczna. Hemoglobina S w formie heterozygotycznej (odziedziczona tylko po jednym z rodziców) zapewnia pewną odporność nosicielom, chociaż powoduje śmiertelną chorobę (niedokrwistość sierpowatą) w formie homozygotycznej (odziedziczonej po obojgu rodzicach).

W ostatnich dziesięcioleciach XX wieku naukowcy zaczęli rozumieć zmienność fizyczną człowieka w kategoriach klinicznych i zdawać sobie sprawę, że odzwierciedla ona znacznie bardziej złożone gradacje i kombinacje, niż przewidywali. Aby zrozumieć pełny wyraz zmienności genetycznej cechy, należy ją badać oddzielnie w przestrzeni geograficznej i często pod kątem jej wartości adaptacyjnej. Obecnie wiadomo, że wiele cech odnosi się do warunków środowiskowych populacji, które je noszą.


Klasyfikacja

Poniżej znajduje się wyjaśnienie, w jaki sposób vulpes vulpes pasuje do każdego rankingu taksonomicznego. Każda klasyfikacja filogenetyczna posiada określone kwalifikacje, charakterystyczne dla wszystkich organizmów zaliczonych do tej kategorii. W każdej z poniższych kategorii wymienione cechy są wspólne dla Vulpes vulpes. Lis rudy jest o wiele bardziej wyjątkowy i wyspecjalizowany, niż wynika to z tych wspólnych cech, przeczytaj więcej w adaptacjach! ____________________________________________________________________

Domena Eukarya

Członkowie tej domeny są zjednoczeni przez posiadanie organelli związanych z błoną, a także jądra z otoczką jądrową. Bycie Eukariontem klasyfikuje vulpes vulpes z trującym bluszczem.

Królestwo Animalia

Organizmy w królestwie Animalia są bardziej znane jako „zwierzęta”. Wszystkie zwierzęta są wielokomórkowe, heterotroficzne (co oznacza, że ​​połykają organiczne cząsteczki węgla i azotu w swoim pożywieniu), zdolne są do poruszania się w pewnym okresie życia, nie mają strukturalnych ścian komórkowych i wykazują gametowy cykl życiowy. Czy wiesz, że ślimaki też są zwierzętami?

Chordata gromady

Strunowce mają dwustronnie symetryczne ciała, które są podłużnie zróżnicowane w głowę, tułów i ogon. W pewnym momencie swojego życia członkowie gromady Chordata mają strunę grzbietową, sznur nerwowy, kieszonki gardłowe (szczeliny skrzelowe), ogon tylny i endostyl (gruczoł tarczycy). Innym przykładem akordu jest powolny loris!

Klasa ssaków

Ssaki to kręgowce, które karmią swoje młode mlekiem wytwarzanym przez gruczoły sutkowe. Wszystkie gatunki objęte tą klasyfikacją mają w pewnym momencie swojego życia sierść, nawet wieloryby! Drzewo filogenetyczne po prawej przedstawia relacje między kilkoma członkami klasy Mammalia oparte na dowodach genetycznych. Lis rudy, jak przeczytasz poniżej, jest częścią rzędu Carnivora.

Zamów Carnivora

Gatunki zaklasyfikowane do rzędu Carnivora mają wyspecjalizowane zęby i mocne szczęki używane głównie do zjadania innych kręgowców, jednak nie wszyscy członkowie są mięsożercami, co jest powszechnym błędem. Członkowie Carnivora mają również przystosowanie do zwinności i biegania, duży mózg w stosunku do wielkości ciała i prosty układ trawienny. Wydra morska, tak urocza, jak jest, jest również częścią rzędu Carnivora!

Rodzina psowatych

Rodzina Canidae jest nazywana „rodziną psów”. Psowate obejmuje kojoty, psy, lisy, szakale i wilki, wszystkie charakteryzujące się dużą różnorodnością elastyczności w diecie i zachowaniu, a także złożoną organizacją społeczną. Szary wilk jest częścią psiej rodziny z Vulpes vulpes. Drzewo filogenetyczne po lewej stronie pokazuje relacje między lisem rudym a innymi członkami psiej rodziny. Lis rudy jest w tej filogenezie najbliżej spokrewniony z lisem jerzykiem. To specyficzne drzewo opiera się zarówno na danych genetycznych, jak i morfologicznych z Encyklopedii Życia.

Rodzaj Vulpes

Członkowie tego rodzaju są często określani jako „prawdziwe lisy”. Można je odróżnić od innych członków rodziny psowatych mniejszymi rozmiarami i bardziej płaskimi czaszkami. „Prawdziwe lisy” mają czarne trójkątne znaczenia między oczami i nosem, a także mają inny kolor końcówek ich ogonów niż reszta ich sierści. Fenek jest jednym z najbliższych krewnych lisa rudego na drzewie życia. Vulpes to po łacinie lis, co ma sens, że każdy członek rodzaju Vulpes jest lisem. Dokładniej, vulpes vulpes, temat tej witryny, oznacza „lisa lisa”. Prostota tej naukowej nazwy jest wynikiem i świadectwem tego, jak powszechny i ​​rozpowszechniony jest lis rudy.

Powyższe informacje zostały znalezione przez śledzenie pochodzenia lisów rudych przy użyciu zasobów takich jak Encyklopedia Życia, która jest zasobem internetowym, który kategoryzuje bioróżnorodność naszego świata. Każde z przedstawionych powyżej drzew filogenetycznych pochodzi z mieszaniny akceptowanych dowodów molekularnych i morfologicznych. Drzewa filogenetyczne to teorie, a Encyklopedia Życia wykorzystuje najpowszechniej akceptowaną teorię, aby pokazać powiązania między organizmami, które zawiera.

Aby zobaczyć, gdzie mieszka rudy lis, udaj się do Habitatu!

Ciekawi Cię pochodzenie tych informacji? Przeczytaj nasze Referencje.

Wróć do strony głównej lub skorzystaj z bocznych linków, aby wyświetlić więcej aspektów vulpes vulpes!


4. Prawo ciśnień cząstkowych Daltona

Prawo: Prawo ciśnień cząstkowych Daltona mówi, że ciśnienie całkowite PT wywierane przez mieszaninę gazów w pojemniku jest równe sumie oddzielnych ciśnień, jakie wywierałby każdy gaz, gdyby tylko ten jeden gaz zajmował całą objętość pojemnika.

To może wydawać się trywialne, ale w rzeczywistości jest to jedno z bardziej użytecznych praw dotyczących gazu dla naukowców.

Człowiek stojący za prawem: John Dalton (1766 - 1844) dorastał w biednej rodzinie, był słabym mówcą, poważnie daltonistą i był nawet uważany za prymitywnego lub prostego eksperymentatora. Odniósł jednak znaczące sukcesy zawodowe i wniósł wielki wkład w chemię, meteorologię i fizykę.

Na początku XIX wieku Dalton rozwinął teorię atomową, w której zaproponował, że każdy pierwiastek chemiczny składa się z atomów jednego, unikalnego typu i że chociaż te atomy są niezniszczalne, mogą się łączyć w prostych proporcjach. W tym celu wielu uważa Daltona za „ojca chemii”.

Oto kilka rzeczy o Johnie Daltonie, których możesz nie wiedzieć:

- Legenda głosi, że Dalton kupił kiedyś swojej matce specjalne pończochy na urodziny. Matka, kwakierka, była zszokowana, że ​​kupi jej szkarłatne pończochy. Dalton pomyślał, że są niebieskie, i zapytał swojego brata &hellipa, kto również widział je jako niebieskie! W tym momencie zdał sobie sprawę, że zarówno on, jak i jego brat są ślepi na kolory.

- Dalton przeprowadził pierwsze systematyczne badanie ślepoty barw i napisał pierwszy artykuł na ten temat. Na jego cześć ślepota barw jest czasami nazywana daltonizmem.

- Od 21 roku życia Dalton prowadził szczegółowy dziennik pogody i aktualizował go aż do dnia swojej śmierci. Dalton miał taką obsesję na punkcie rekordów, że prowadził skrupulatne zapisy trafień, chybień i innych wyników, kiedy grał w angielską grę w kręgle!

- Dalton nigdy się nie ożenił, mówiąc "Moja głowa jest zbyt pełna trójkątów, procesów chemicznych, elektrycznych eksperymentów itp., by dużo myśleć o małżeństwie."

- Po jego śmierci i zgodnie z jego życzeniem, jedno z oczu Daltona zostało rozcięte, aby określić przyczynę jego ślepoty barw (Dalton zawsze myślał, że jest to spowodowane kolorowym płynem w jego oczach - ale okazało się, że nie jest to przypadku.) W latach 90. analiza komórek wykazała, że ​​w oku brakowało pigmentu, który zapewnia wrażliwość na zieleń.


Bambus w innych językach

Znaczenie i wartość bambusa sięgają daleko na całym świecie. Poniżej znajduje się lista języków używanych w odniesieniu do bambusa w różnych częściach świata.

FILIPIŃSKI: Kawayan
CZAMORRO: Piao
CHIŃSKI: Zhu
JĘZYK JAPOŃSKI: Weź たけ
KOREAŃSKI: Dae 대 lub Daenamu 대나무
MYANMAR: Wa
WIETNAMSKI: Tre
HINDUSKI: Baans बाँस lub Vanoo वेणु
INDONEZYJSKI: Bambus


Klasyfikuj to!

Pokazanie uczniom, że wiele rodzajów organizmów można podzielić na grupy na wiele sposobów, korzystając z różnych funkcji, aby zdecydować, które organizmy należą do której grupy.

Kontekst

Systemy klasyfikacji nie są częścią natury. Zamiast tego są to ramy stworzone przez biologów, aby pomóc im zrozumieć i opisać ogromną różnorodność organizmów oraz zasugerować relacje między żywymi istotami.

Z pomocą Science NetLinks&rsquo Klasyfikuj to! aplikacji, w tej lekcji uczniowie mają możliwość przejścia od wymyślonych systemów klasyfikacji do tych stosowanych we współczesnej biologii. Klasyfikuj to! to zabawna, wymagająca gra, w której uczniowie wybierają odpowiednie organizmy do określonej kategorii. Kategorie obejmują żywe istoty, które są zwierzętami, aż po organizmy będące protistami. W miarę postępów w grze uczniowie mogą wygrać &bdquokarty stworzeń&rdquo, które dostarczają interesujących informacji o organizmach, takich jak delfin butlonosy i volvox.

Pierwsza część lekcji wymaga od uczniów zastanowienia się, jak klasyfikować przedmioty w klasie, aby przejrzeć to, czego mogli się nauczyć na niższych poziomach i sprawdzić, czy nie ma błędnych przekonań. Pozostała część lekcji skupia się na systemach klasyfikacji stosowanych przez biologów i pokazuje, jak żywe organizmy można klasyfikować na różne sposoby. Klasyfikuj to! aplikacja pomaga utrwalić te koncepcje dla studentów.

Studenci już rozumieją i doceniają różnorodność życia. Wynika to z ich zdolności dostrzegania wzorców podobieństwa i różnic w organizmach, które przenikają świat żywych. Potrzebują tylko pomocy w dążeniu do bardziej wyrafinowanego zrozumienia cech organizmów, które je łączą lub różnicują. Ta lekcja daje uczniom możliwość pogłębienia wiedzy na temat klasyfikacji organizmów.

Pomysły zawarte w tej lekcji są również powiązane z pojęciami zawartymi w tych Common Core State Standards:

  • CCSS.ELA-LITERACY.RI.6.7 Zintegruj informacje prezentowane w różnych mediach lub formatach (np. wizualnie, ilościowo) oraz słowami w celu wypracowania spójnego zrozumienia tematu lub zagadnienia.
  • CCSS.ELA-LITERACY.RI.8.7 Oceń zalety i wady korzystania z różnych mediów (np. tekst drukowany lub cyfrowy, wideo, multimedia) w celu przedstawienia konkretnego tematu lub pomysłu.
  • CCSS.ELA-LITERACY.RST.6-8.1 Przytaczanie konkretnych dowodów tekstowych na poparcie analizy tekstów naukowych i technicznych.
  • CCSS.ELA-LITERACY.RST.6-8.4 Określ znaczenie symboli, kluczowych terminów i innych słów i wyrażeń specyficznych dla danej dziedziny, ponieważ są one używane w określonym kontekście naukowym lub technicznym istotnym dla klasy 6-8 teksty i tematy.

Planowanie z wyprzedzeniem

Sugerujemy zapoznanie się z klasyfikacją! (na system operacyjny Android i iOS 10.3.3 lub starszy) przed przeprowadzeniem tej lekcji z uczniami. Sugerujemy również załadowanie aplikacji na urządzenia mobilne w klasie. Możesz dowiedzieć się więcej o aplikacji w naszym Classify It! strona.

Motywacja

Rozpocznij lekcję, pytając uczniów: &bdquoCo wiesz o klasyfikacji?&bdquo Zaakceptuj wszystkie odpowiedzi i zachęć uczniów do wyjaśnienia swoich odpowiedzi. Powinieneś sporządzić listę swoich pomysłów na tablicy, Smartboard itp. Uczniowie mogą wrócić do tej listy pod koniec lekcji. Uczniowie mogli mieć pewne doświadczenie w zajęciach klasyfikacyjnych w szkole podstawowej. Poproś uczniów, aby wyjaśnili, jakie doświadczenia mieli z klasyfikacją.

Gdy już zdobędziesz dobry pomysł na to, jak uczniowie rozumieją klasyfikację, zaangażuj ich w zajęcia w klasie, w których klasyfikują przedmioty w klasie na różne kategorie. Możesz zaangażować ich w to ćwiczenie, zaczynając od dyskusji o tym, jak trudno byłoby wykonywać pracę w klasie w brudnej klasie. Wyjaśnij uczniom, że organizowanie (lub klasyfikowanie) rzeczy pomaga usprawnić przebieg zajęć. Pomaga nam również zrozumieć cel każdej rzeczy oraz podobieństwa i różnice między przedmiotami. Zapytaj uczniów:

  • Wyobraź sobie, że w tym pokoju panował bałagan. Jak znaleźlibyśmy materiały potrzebne do realizacji naszych projektów i nauki?
  • W jaki sposób klasyfikacja przedmiotów w tym pokoju pomogłaby nam je zrozumieć i wykorzystać?
  • Jak posortowałbyś/sklasyfikowałbyś przedmioty, aby jak najlepiej je wykorzystać? Pomyśl o tym, jak są podobni i jak się różnią.

(Odpowiedzi będą się różnić. Zachęć uczniów, aby wyjaśnili swoje odpowiedzi).

Teraz podziel uczniów na grupy i poproś ich, aby wykonali ćwiczenie z arkusza ucznia Klasyfikuj obiekty klasowe. Ta aktywność prosi uczniów o posortowanie niektórych typowych przedmiotów w klasie na różne grupy w oparciu o ich własne pomysły dotyczące tego, jak należy je pogrupować.

Gdy uczniowie zakończą to ćwiczenie, zbierz klasę z powrotem, aby przeanalizować, w jaki sposób każda grupa sklasyfikowała przedmioty. Zadaj uczniom te pytania:

  • Na jakie cechy zwróciłeś uwagę, aby zdecydować, w jakiej grupie umieścić przedmiot?
  • Czy przedmiot pasował do więcej niż jednej grupy? Dlaczego lub dlaczego nie?
  • Czy uważasz, że naukowcy stosują klasyfikację, kiedy badają różne rzeczy? Jeśli tak, to jak i dlaczego?
  • Czy uważasz, że naukowcy klasyfikują organizmy?
  • Jak myślisz, dlaczego naukowcy lubią klasyfikować organizmy?
  • Czy zaklasyfikowanie tych organizmów do określonych grup pomaga naukowcom je badać?
  • W jaki sposób klasyfikacja pomaga naukowcom w badaniu organizmów? Jak nie?

(Odpowiedzi mogą się różnić. Zachęć uczniów, aby wyjaśnili swoje odpowiedzi).

Rozwój

W tej części lekcji uczniowie powinni skorzystać z funkcji Klasyfikuj to! aplikację, aby sprawdzić własną wiedzę na temat różnych żywych organizmów i zobaczyć, jak można je sklasyfikować na wiele sposobów.

Zanim zaczną korzystać z aplikacji, uczniowie powinni użyć swojego e-kartki Classify It, aby obejrzeć wideo Kingdoms of Life z Scholastic. Ten film zawiera krótki przegląd pięciu różnych królestw: zwierząt, roślin, protistów, grzybów i bakterii.

Podczas oglądania tego filmu uczniowie powinni odpowiedzieć na pytania zawarte w arkuszu ucznia Klasyfikuj to:

    Dlaczego naukowcom zależy na tym, do jakiego królestwa powinien należeć organizm?
      (Naukowcy używają królestw, aby pomóc im zrozumieć podobieństwa i różnice między organizmami).
      (Są to zwierzęta, rośliny, protisty, grzyby i bakterie.)
      (Zwierzę to każda żywa istota, która może oddychać i poruszać się. Nie wytwarza własnego pożywienia i ma wiele komórek.)
      (Roślina to każdy organizm, który ma zielony pigment zwany chlorofilem. Wykorzystuje chlorofil do wytwarzania własnego pożywienia poprzez fotosyntezę. Ma wiele komórek, ale może samodzielnie się poruszać.)
      (Grzyby nie mają korzeni ani kwiatów, nie mają chlorofilu i mogą wytwarzać własne pożywienie. Zjadają rozkładającą się materię.)
      (Protistami są glony, ameby i pierwotniaki. Są to organizmy jednokomórkowe, które żyją razem w koloniach. Wiele z nich może wytwarzać własne pożywienie. Większość można zobaczyć tylko pod mikroskopem.)
      (Bakterie są wszędzie. Są maleńkie, mają tylko jedną komórkę i można je zobaczyć tylko pod mikroskopem. Bakterie mogą pomóc w rozkładaniu pokarmu i innych organizmów.)
      (Odpowiedzi mogą się różnić. Zachęć uczniów, aby wyjaśnili swoje odpowiedzi).

    Teraz, gdy uczniowie dowiedzieli się więcej o klasyfikacji organizmów, powinni spróbować zastosować tę wiedzę do klasyfikowania! aplikacja. Ta aplikacja powinna pomóc uczniom zrozumieć, że wiele rodzajów organizmów można podzielić na grupy na wiele sposobów przy użyciu różnych funkcji, aby zdecydować, które organizmy należą do której grupy, oraz że schematy klasyfikacji będą się różnić w zależności od celu.

    Możesz wskazać uczniom dwa typowe problemy z klasyfikacją, zanim uczniowie zagrają w grę. Po pierwsze, nie wszystko pasuje do prostego klucza klasyfikacji tak/nie (lub dychotomicznego). Po drugie, nawet eksperci od klasyfikacji mogą nie zgadzać się, jak opisać cechy konkretnego organizmu.

    Aplikacja podzielona jest na trzy tryby: Łatwy, Średniozaawansowany, Zaawansowany. Pytania dla każdego trybu zwiększają poziom trudności tak, że pytania i organizmy przedstawione w trybie łatwym są odpowiednie dla uczniów na poziomie wyższym, podczas gdy te w trybach średniozaawansowanym i zaawansowanym są bardziej odpowiednie dla uczniów gimnazjum.

    Gdy uczniowie uzyskują dostęp do aplikacji, widzą, że mogą dodać siebie jako gracza, przechodząc do opcji &bdquoZmień gracza&rdquo. Mogą wybrać własnego awatara i wpisać jego nazwę. Uczniowie mogą wybrać kolejno wszystkie trzy tryby gry i spróbować zgromadzić wszystkie karty stworzeń w grze lub po prostu wybrać określone tryby.

    Jeśli chcesz, aby uczniowie grali przez całą grę, może to zająć trochę czasu. Jednym ze sposobów na obejście tego byłoby przydzielenie uczniów do gry tylko w jednym trybie i grania, aby wygrać karty stworów w tym trybie. Uczniowie będą używać kart stworzeń podczas oceny podczas lekcji.

    Podczas gry uczniowie powinni odpowiedzieć na następujące pytania na arkuszu ucznia Klasyfikuj to:

    • Jakie cechy wziąłeś pod uwagę, aby pomóc ci sklasyfikować organizmy?
    • Czy niektóre organizmy pasowały do ​​więcej niż jednej kategorii?
    • Jak myślisz, dlaczego niektóre organizmy pasują do więcej niż jednej kategorii?
    • Czy podczas tej gry dowiedziałeś się czegoś nowego o organizmach? Jeśli tak to co?

    Oszacowanie

    Aby ocenić zrozumienie przez uczniów tej lekcji, poproś uczniów, aby wykorzystali informacje zebrane na kartach stworzeń i zaklasyfikowali te organizmy do kategorii, które uważają za odpowiednie. Jednym ze sposobów, aby to zrobić, jest podzielenie uczniów na trzy różne grupy &mdashone dla każdego trybu i zestawu 13 kart stworzeń. Uczniowie mogą skorzystać z tabeli na arkuszu ucznia Klasyfikuj, aby pomóc im wykonać to ćwiczenie. Kiedy dokonują tej klasyfikacji, powinni pomyśleć o formalnym systemie klasyfikacji, którego używają naukowcy i sortować organizmy na pięć różnych królestw: zwierząt, roślin, protistów, grzybów i bakterii. Kiedy uczniowie skończą klasyfikować swój zestaw kart stworzeń, zbierz grupy z powrotem i poproś je, aby podzieliły się swoimi klasyfikacjami.

    Na koniec omów z uczniami pytanie zadane na początku lekcji: Co wiesz teraz o klasyfikacji? You can create a new list with your students and then compare their ideas now with what they thought at the start of the lesson. Have their thoughts changed? Jeśli tak to jak?

    Extensions

    Classify That! is another Science NetLinks lesson that can expand students&rsquo knowledge of living organisms and further develop their ability to group, or classify, living organisms according to a variety of common features.

    In Identification and Classification of Grassland Plants, students have the opportunity to observe the similarities and differences among plant species.

    The Tree of Life, from the American Museum of Natural History, introduces students to cladistics, a classification system that scientists use to show the relationships between species.


    Zawartość

    Homologous traits are similarities caused by common ancestry. They are distinct from traits that are analogous. For example, birds and bats both have the power of flight, but this is not used to classify them together, because it is not inherited from a common ancestor.

    In spite of all the other differences between them, the fact that bats and whales both feed their young on milk is one of the features used to classify both as mammals, since it was inherited from a common ancestor.

    When the present system of naming living things was developed, Latin was the language most widely used around the world. So, such names are still in Latin. The official descriptions and diagnoses of new taxa in Latin were and are written in Latin as well. Zoologist allow any language for the description of animals. From January 1, 2012, new taxa of algae, fungi and plants may be described in either English or Latin. [2]

    Taxa above the genus level are often given names based on a "type genus", with a standard suffix. The suffixes used in forming these names depend on the kingdom, and sometimes the phylum and class, as set out in the table below.


    What Is the Scientific Classification of a Monkey?

    All monkeys belong to the Kingdom Animalia, the Phylum Chordata, the Class Mammalia and the Order Primates. In the Order Primates, there are two families comprised of monkeys. These are the Cebidae, or New World monkeys, and the Cercopithecidae, or Old World monkeys. There are several genera of monkeys in each of these families and many species within each genus.

    Whether a monkey is classified as an Old World or New World species depends on several characteristics. Among these are the quality of the tail, the structure of the nose and the dental arrangement. New World monkeys tend to have prehensile tails or no tail, while Old World monkeys have tails, but they are never prehensile. Old World monkeys have eight, rather then 12 premolars, and their nostrils face downward, while New World monkeys have nostrils that point upwards.

    Common species of Cebidae monkeys are the capuchin monkey and golden lion tamarin. Capuchin monkeys fall into several genera. The genus Sapajus includes the large-headed capuchin and the Margarita Island capuchin, among others. The genus Cebus includes the white-fronted and white-faced capuchins. The golden lion tamarin is a member of the genus Leontopithecus, in which there are four separate, yet similar species of lion tamarins. Common Old World monkey genera include Chlorocebus, which includes the Green monkey species, and Macaca, which includes many species of macaques.


    Obejrzyj wideo: Systematyka biologiczna 1 - rodzaje klasyfikacji, rangi systematyczne, definicja gatunku - biologia (Styczeń 2022).