Informacja

6.18: Rybosomy, mitochondria i peroksysomy - biologia


Rybosomy

Rybosomy to struktury komórkowe odpowiedzialne za syntezę białek. Aminokwasy są budulcem białek.

Ponieważ synteza białek jest podstawową funkcją wszystkich komórek, rybosomy znajdują się praktycznie w każdej komórce. Rybosomy występują szczególnie obficie w komórkach, które syntetyzują duże ilości białka. Na przykład trzustka jest odpowiedzialna za tworzenie kilku enzymów trawiennych, a komórki wytwarzające te enzymy zawierają wiele rybosomów. Widzimy zatem kolejny przykład formy następującej po funkcji.

Mitochondria

Mitochondria (liczba pojedyncza = mitochondrium) są często nazywane „elektrowniami” lub „fabrykami energii” komórki, ponieważ są one odpowiedzialne za wytwarzanie adenozynotrójfosforanu (ATP), głównej cząsteczki przenoszącej energię w komórce. ATP reprezentuje krótkoterminowo zmagazynowaną energię komórki. Oddychanie komórkowe to proces wytwarzania ATP przy użyciu energii chemicznej znajdującej się w glukozie i innych składnikach odżywczych. W mitochondriach proces ten wykorzystuje tlen i wytwarza dwutlenek węgla jako produkt odpadowy. W rzeczywistości dwutlenek węgla, który wydychasz z każdym oddechem, pochodzi z reakcji komórkowych, które produkują dwutlenek węgla jako produkt uboczny.

Zgodnie z naszym tematem, w którym forma podąża za funkcją, należy podkreślić, że komórki mięśniowe mają bardzo wysokie stężenie mitochondriów, które produkują ATP. Twoje komórki mięśniowe potrzebują dużo energii, aby utrzymać ciało w ruchu. Kiedy twoje komórki nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu, nie wytwarzają dużo ATP. Zamiast tego, niewielkiej ilości ATP, którą wytwarzają przy braku tlenu, towarzyszy produkcja kwasu mlekowego.

Mitochondria to owalne organelle z podwójną błoną (ryc. 2), które mają własne DNA i rybosomy (porozmawiamy o nich później!). Każda membrana to dwuwarstwa fosfolipidowa osadzona w białkach. Warstwa wewnętrzna ma fałdy zwane cristae. Obszar otoczony fałdami nazywany jest macierzą mitochondrialną. Cristae i macierz pełnią różne role w oddychaniu komórkowym.

Peroksysomy

Peroksysomy to małe, okrągłe organelle otoczone pojedynczymi błonami. Przeprowadzają reakcje utleniania, które rozkładają kwasy tłuszczowe i aminokwasy. Odtruwają również wiele trucizn, które mogą dostać się do organizmu. Wiele z tych reakcji utleniania uwalnia nadtlenek wodoru, H2O2, co byłoby szkodliwe dla komórek; jednak, gdy te reakcje są ograniczone do peroksysomów, enzymy bezpiecznie rozkładają H2O2 na tlen i wodę. Na przykład alkohol jest odtruwany przez peroksysomy w komórkach wątroby. Glioksysomy, które są wyspecjalizowanymi peroksysomami w roślinach, są odpowiedzialne za przekształcanie zmagazynowanych tłuszczów w cukry.


Peroksysomy – kolejny pakiet enzymów

Istnieje wiele sposobów na to peroksysomy są podobne do lizosomów. Są to małe pęcherzyki znajdujące się wokół komórki. Mają pojedynczą błonę, która zawiera enzymy trawienne do rozkładania toksycznych materiałów w komórce. Różnią się od lizosomów rodzajem posiadanego enzymu. Peroksysomy utrzymują enzymy wymagające tlenu (enzymy oksydacyjne). Lizosomy mają enzymy, które działają w obszarach ubogich w tlen i o niższym pH.

Peroksysomy absorbują składniki odżywcze, które nabyła komórka. Są bardzo dobrze znane z trawienia Kwasy tłuszczowe. Odgrywają również rolę w sposobie trawienia organizmów alkohol (etanol). Ponieważ wykonują tę pracę, można by oczekiwać, że komórki wątroby będą miały więcej peroksysomów niż większość innych komórek w ludzkim ciele. Odgrywają również rolę w syntezie cholesterolu i trawieniu aminokwasy.


Organelle cytoplazmatyczne

Cytoplazma jest substancją komórki inną niż jądro i błona komórkowa i ma zasadniczo płynny charakter, „Organelle” to funkcjonalne elementy w cytoplazmie. Niektóre z najważniejszych organelli zawartych w cytoplazmie to rybosomy, mitochondria, białka, retikulum endoplazmatyczne, lizosomy i aparat Golgiego.

Mitochondria

Mitochondria są elektrowniami komórkowymi, ponieważ są miejscami produkcji adenozynotrójfosforanu (ATP).

Zdjęcie LM

Mitochondria, gdy występują w dużych ilościach, przyczyniają się do cytoplazmatycznej eozynofilii ze względu na dużą ilość zawartej w nich błony. Mitochondria można uwidocznić w tkankach za pomocą specjalnych barwników m.in. srebrna plama.

Obraz EM

Mitochondria to organelle otoczone błoną, obecne we wszystkich typach komórek, z wyjątkiem krwinek czerwonych i końcowych keratynocytów naskórka skóry. Mają zmienne kształty, a ich liczba waha się od kilku do kilkuset w zależności od zapotrzebowania energetycznego poszczególnych typów ogniw. Każde mitochondrium otoczone jest dwiema błonami: zewnętrzną i wewnętrzną, które definiują dwa przedziały mitochondrialne

  • Przestrzeń międzybłoniasta, przedział znajdujący się pomiędzy dwiema membranami.
  • Przestrzeń matrycy, komora zamknięta membraną wewnętrzną.

Błony mitochondrialne zawierają odmienny skład białka związany z jego funkcją, Zewnętrzna membrana jest gładka i porowata. Umożliwia łatwe przejście małych cząsteczek dzięki obecności specyficznych białek transbłonowych zwanych porami mitochondrialnymi.

Struktura komórkowa

Wewnętrzna membrana

  • Jest pofałdowany w liczne cristae co znacznie zwiększa jego całkowitą powierzchnię, liczba cristae jest większa w komórkach o większym zapotrzebowaniu na ATP jak we włóknach mięśnia sercowego.
  • Większość mitochondriów ma w swoim wnętrzu płaskie, blaszkowate grzebienie, podczas gdy komórki wydzielające steroidy często zawierają grzebienie kanalikowe.
  • Jest wysoce nieprzepuszczalny dla jonów i małych cząsteczek dzięki obecności specyficznego fosfolipidu zwanego kardiolipiną.
  • Zawiera enzymatyczne składniki systemu transportu elektronów (enzymy łańcucha oddechowego) oraz syntazę ATP. Enzymy te z cząstek elementarnych wystających z mitochondrialnej błony krystalicznej do macierzy.

Przestrzeń matrycy otoczona jest wewnętrzną błoną mitochondrialną. Zawiera:

  • Liczne rozpuszczalne enzymy zaangażowane w wyspecjalizowane funkcje mitochondrialne, takie jak cykl kwasu cytrynowego.
  • DNA mitochondrialne i kilka rybosomów.
  • Granulki matrycy, które przechowują jony wapnia (Ca+), odgrywają zatem rolę w mitochondrialnej regulacji wewnątrzkomórkowego stężenia Ca+.

Przestrzeń międzybłonowa zawiera substraty dyfundujące z cytoplazmy przez błonę zewnętrzną oraz jony wypompowywane z przestrzeni matrycy przez błonę wewnętrzną.

System genetyczny mitochondriów: Mitochondria to samoreplikujące się organelle, genom mitochondrialny to kolista cząsteczka DNA o ograniczonej zdolności kodowania. Stanowi 1% całkowitego DNA komórki. Mitochondria mogą syntetyzować niektóre ze swoich białek strukturalnych za pomocą własnych RNA. Większość białek mitochondrialnych jest kodowana przez jądrowy DNA i jest syntetyzowana w cytoplazmie, a następnie importowana do mitochondriów.


Funkcje peroksysomów

Peroksysomy zawierają co najmniej 50 różnych enzymów, które biorą udział w różnych szlakach biochemicznych w różnych typach komórek. Peroksysomy pierwotnie definiowano jako organelle, które przeprowadzają reakcje utleniania prowadzące do produkcji nadtlenku wodoru. Ponieważ nadtlenek wodoru jest szkodliwy dla komórki, peroksysomy zawierają również enzym katalazę, który rozkłada nadtlenek wodoru, przekształcając go w wodę lub używając go do utleniania innego związku organicznego. Różne substraty są rozkładane w takich reakcjach utleniania w peroksysomach, w tym kwas moczowy, aminokwasy i kwasy tłuszczowe. Szczególnie ważnym przykładem jest utlenianie kwasów tłuszczowych (rysunek 10.25), ponieważ stanowi główne źródło energii metabolicznej. W komórkach zwierzęcych kwasy tłuszczowe są utleniane zarówno w peroksysomach, jak i mitochondriach, ale w drożdżach i roślinach utlenianie kwasów tłuszczowych jest ograniczone do peroksysomów.

Rysunek 10.25

Utlenianie kwasów tłuszczowych w peroksysomach. Utlenianiu kwasu tłuszczowego towarzyszy produkcja nadtlenku wodoru (H2O2) z tlenu. Nadtlenek wodoru jest rozkładany przez katalazę, albo przez konwersję do wody, albo przez utlenianie innej substancji organicznej (więcej.)

Oprócz zapewnienia przedziału dla reakcji utleniania, peroksysomy biorą udział w biosyntezie lipidów. W komórkach zwierzęcych cholesterol i dolichol są syntetyzowane w peroksysomach oraz w ER. W wątrobie peroksysomy biorą również udział w syntezie kwasów żółciowych, które pochodzą z cholesterolu. Ponadto peroksysomy zawierają enzymy wymagane do syntezy plazmalogenów z rodziny fosfolipidów, w których jeden z łańcuchów węglowodorowych jest połączony z glicerolem wiązaniem eterowym, a nie estrowym (rysunek 10.26). Plazmalogeny są ważnymi składnikami błon w niektórych tkankach, zwłaszcza serca i mózgu, chociaż w innych nie występują.

Rysunek 10.26

Budowa plazmalogenu. Przedstawiony plazmalogen jest analogiczny do fosfatydylocholiny. Jednak jeden z łańcuchów kwasów tłuszczowych jest połączony z glicerolem wiązaniem eterowym, a nie estrowym.

Peroksysomy odgrywają w roślinach dwie szczególnie ważne role. Po pierwsze, peroksysomy w nasionach są odpowiedzialne za konwersję zmagazynowanych kwasów tłuszczowych do węglowodanów, co ma kluczowe znaczenie dla dostarczania energii i surowców do wzrostu kiełkującej rośliny. Odbywa się to poprzez serię reakcji zwanych cyklem glioksylanowym, który jest wariantem cyklu kwasu cytrynowego (rysunek 10.27). Peroksysomy, w których to ma miejsce, są czasami nazywane glioksysomy.

Rysunek 10.27

Cykl glioksylanowy. Rośliny są zdolne do syntezy węglowodanów z kwasów tłuszczowych w cyklu glioksylanowym, który jest wariantem cyklu kwasu cytrynowego (patrz Rysunek 2.34). Podobnie jak w cyklu kwasu cytrynowego, acetylo-CoA łączy się ze szczawiooctanem, tworząc (więcej.)

Po drugie, peroksysomy w liściach biorą udział w fotooddychanie, który służy do metabolizowania produktu ubocznego powstałego podczas fotosyntezy (ryc. 10.28). WSPÓŁ2 jest przekształcany w węglowodany podczas fotosyntezy poprzez serię reakcji zwanych cyklem Calvina (patrz Rysunek 2.39). Pierwszym krokiem jest dodanie CO2 do pięciowęglowego cukru rybulozo-1,5-bisfosforanu, dając dwie cząsteczki 3-fosfoglicerynianu (po trzy węgle). Jednak zaangażowany enzym (karboksylaza rybulozo-bisfosforanu lub rubisco) czasami katalizuje dodanie O2 zamiast CO2, wytwarzając jedną cząsteczkę 3-fosfoglicerynianu i jedną cząsteczkę fosfoglikolanu (dwa węgle). Jest to reakcja uboczna, a fosfoglikolan nie jest użytecznym metabolitem. Najpierw jest przekształcany w glikolan, a następnie przenoszony do peroksysomów, gdzie jest utleniany i przekształcany w glicynę. Glicyna jest następnie przenoszona do mitochondriów, gdzie dwie cząsteczki glicyny są przekształcane w jedną cząsteczkę seryny, z utratą CO2 i NH3. Seryna jest następnie zawracana do peroksysomów, gdzie jest przekształcana w glicerynian. W końcu gliceryn jest przenoszony z powrotem do chloroplastów, gdzie ponownie wchodzi w cykl Calvina. Fotooddychanie nie wydaje się być korzystne dla rośliny, ponieważ jest zasadniczo odwrotnością fotosyntezy—O2 jest zużywany i CO2 jest uwalniany bez żadnego wzmocnienia ATP. Jednak sporadyczne wykorzystanie O2 zamiast CO2 wydaje się być nieodłączną właściwością rubisco, więc fotooddychanie jest ogólnym elementem fotosyntezy. Peroksysomy odgrywają zatem ważną rolę, umożliwiając odzyskanie i wykorzystanie większości węgla zawartego w glikolanie.

Rysunek 10.28

Rola peroksysomów w fotooddychaniu. Podczas fotosyntezy CO2 przekształcany jest w węglowodany w cyklu Calvina, który rozpoczyna się wraz z dodatkiem CO2 do pięciowęglowego cukru rybulozo-1,5-bisfosforanu. Jednak czasami zaangażowany enzym (więcej.)


6.18: Rybosomy, mitochondria i peroksysomy - biologia

Skanowanie elektronu
mikroskopia (SEM)

Elektron transmisyjny
mikroskopia (TEM)

Przekrój podłużny
rzęskowy

Rysunek 6.3 Eksploracja: Mikroskopia

Porównanie komórek prokariotycznych i eukariotycznych

  • Podstawowe cechy wszystkich ogniw
    • Membrana plazmowa
    • Substancja półpłynna zwana cytozolem
    • Chromosomy (przenoszą geny)
    • Rybosomy (tworzą białka)

    © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

    • Komórki prokariotyczne – Archae i bakterie
      • Brak jądra
      • DNA w niezwiązanym regionie zwanym nukleoidem
      • Brak organelli związanych z błoną
      • Cytoplazma związana przez błonę plazmatyczną
      • DNA w jądrze ograniczonym błoniastą otoczką jądrową
      • Związane z błoną organelli
      • Cytoplazma w obszarze między błoną plazmatyczną a jądrem
      • Większy niż prokariota

      © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

      Rysunek 6.5 Komórka prokariotyczna.

      Cienka sekcja
      przez
      bakteria Bacillus
      koagulany (TEM)

      Rysunek 6.5 Komórka prokariotyczna.

      • Błona plazmatyczna - selektywna bariera, która umożliwia wystarczający przepływ tlenu, składników odżywczych i odpadów, aby obsłużyć objętość każdej komórki
        • Ogólna struktura błony biologicznej to podwójna warstwa fosfolipidów
        • Obwód 30-300 μm

        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

        (b) Struktura błony plazmatycznej

        Rysunek 6.6 Błona plazmatyczna.

        Powierzchnia wzrasta, gdy
        całkowita objętość pozostaje stała

        Całkowita powierzchnia
        [suma powierzchni
        (wysokość × szerokość) wszystkich pudełek
        boki × liczba pudełek]

        Maksymalna głośność
        [wysokość × szerokość × długość
        × liczba pudełek]

        Powierzchnia do objętości
        (S-do-V) stosunek
        [powierzchnia ÷ objętość]

        Rysunek 6.7 Zależności geometryczne między powierzchnią a objętością.

        Panoramiczny widok celi eukariotycznej

        • Komórka eukariotyczna ma wewnętrzne błony, które dzielą komórkę na organelle
        • Komórki roślinne i zwierzęce mają większość takich samych organelli

        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

        Rysunek 6.8 Eksploracja: komórki eukariotyczne

        Komórki ludzkie z podszewki
        macicy (koloryzowany TEM)

        Pączkowanie komórek drożdży
        (kolorowane SEM)

        Pojedyncza komórka drożdży
        (kolorowy TEM)

        Rysunek 6.8 Eksploracja: komórki eukariotyczne

        Rysunek 6.8 Eksploracja: komórki eukariotyczne

        Komórki rzęsy
        (kolorowy TEM)

        Chlamydomonas
        (kolorowane SEM)

        Chlamydomonas
        (kolorowy TEM)

        Rysunek 6.8 Eksploracja: komórki eukariotyczne

        Koncepcja 6.3: Jądro, DNA i rybosomy

        • Jądro zawiera większość DNA komórki eukariotycznej
        • Rybosomy wykorzystują informacje z DNA do tworzenia białek
        • 5 μm

        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

        Jądro: Centrum Informacji

        • Jądro – zawiera większość genów komórki i jest najbardziej rzucającym się w oczy organellą
        • otoczka jądrowa - otacza jądro, oddzielając je od cytoplazmy

        Podwójna membrana, każda membrana składa się z dwuwarstwy lipidowej

        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

        Rysunek 6.9 Jądro i jego otoczka.

        Powierzchnia jądrowa
        koperta

        Rysunek 6.9 Jądro i jego otoczka.

        Pory- regulują wejście i wyjście cząsteczek z jądra

        Kształt jądra jest utrzymywany przez blaszkę jądrową, która składa się z białka

        Rysunek 6.9 Jądro i jego otoczka.

        • W jądrze DNA jest zorganizowane w odrębne jednostki zwane chromosomami
        • Każdy chromosom składa się z pojedynczej cząsteczki DNA związanej z białkami
        • DNA i białka chromosomów są razem nazywane chromatyną
        • Chromatyna kondensuje, tworząc odrębne chromosomy, gdy komórka przygotowuje się do podziału
        • Jąderko znajduje się w jądrze i jest miejscem syntezy rybosomalnego RNA (rRNA)

        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

        • Rybosomy to cząsteczki zbudowane z rybosomalnego RNA i białka
        • Rybosomy przeprowadzają syntezę białek w dwóch miejscach
          • W cytozolu (wolne rybosomy)
          • Na zewnątrz retikulum endoplazmatycznego lub otoczki jądrowej (rybosomy związane)

          © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

          Aby uzyskać informacje na temat barwienia wideo retikulum endoplazmatycznego w biologii komórki, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

          Rybosomy: Fabryki białek

          • Rybosomy to cząsteczki zbudowane z rybosomalnego RNA i białka
          • Rybosomy przeprowadzają syntezę białek w dwóch miejscach
            • W cytozolu (wolne rybosomy)
            • Na zewnątrz retikulum endoplazmatycznego lub otoczki jądrowej (rybosomy związane)

            Koncepcja 6.4: System endomembranowy – reguluje ruch białek i pełni funkcje metaboliczne w komórce

            • Składniki systemu endomembrany
              • Koperta jądrowa
              • Retikulum endoplazmatyczne
              • Aparat Golgiego
              • Lizosomy
              • Wakuole
              • Membrana plazmowa

              © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

              Retikulum endoplazmatyczne: fabryka biosyntezy

              • Retikulum endoplazmatyczne (ER) stanowi ponad połowę całkowitej błony w wielu komórkach eukariotycznych
              • Błona ER jest ciągła z otoczką jądrową
              • Istnieją dwa różne regiony ER
                • Gładki ER, w którym brakuje rybosomów
                • Szorstki ER, powierzchnia jest usiana rybosomami

                © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                Aby zapoznać się z filmem ER komórki biologii i mitochondriami w komórkach liści, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                Rycina 6.11 Retikulum endoplazmatyczne (ER).

                Rycina 6.11 Retikulum endoplazmatyczne (ER).

                • Szorstki ER
                  • Ma związane rybosomy, które wydzielają glikoproteiny (białka kowalencyjnie związane z węglowodanami)
                  • Dystrybuuje pęcherzyki transportowe, białka otoczone błonami
                  • Jest fabryką membran dla komórki
                  • Syntetyzuje lipidy – komórki płciowe i nadnercza
                  • Metabolizuje węglowodany
                  • Detoksykuje leki i trucizny – komórki wątroby
                  • Magazynuje jony wapnia - mięśnie

                  © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                  Aparat Golgiego: wysyłka i
                  Centrum odbiorcze

                  • Aparat Golgiego składa się ze spłaszczonych błoniastych worków zwanych cisternae
                  • Funkcje aparatu Golgiego
                    • Modyfikuje produkty ER – glikoproteiny i fosfolipidy
                    • Wytwarza niektóre makrocząsteczki – pektyny
                    • Sortuje i pakuje materiały w pęcherzyki transportowe – znakowanie molekularne miejsc dokowania

                    © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                    Aby uzyskać informacje o ER wideo Cell Biology do Golgi Traffic, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                    Aby zapoznać się z kompleksem wideo Golgiego Cell Biology w 3D, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                    Aby zapoznać się z filmem Cell Biology Wydzielanie wideo z aparatu Golgiego, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                    cis twarz
                    (strona „odbiorcza” .)
                    Aparat Golgiego)

                    twarz trans
                    (strona „wysyłkowa”
                    Aparat Golgiego)

                    Rysunek 6.12 Aparat Golgiego.

                    Lizosomy: przedziały trawienne

                    • Lizosom to błoniasty worek enzymów hydrolitycznych, które mogą trawić makrocząsteczki
                    • Enzymy lizosomalne mogą hydrolizować białka, tłuszcze, polisacharydy i kwasy nukleinowe
                    • Enzymy lizosomalne działają najlepiej w kwaśnym środowisku wewnątrz lizosomu
                    • Niektóre rodzaje komórek (ameba i białe krwinki) mogą pochłonąć inną komórkę przez fagocytozę, tworząc wakuolę pokarmową
                    • łączy się z wakuolą pokarmową i trawi cząsteczki
                    • używać enzymów do recyklingu własnych organelli i makrocząsteczek komórki, w procesie zwanym autofagią

                    © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                    Pęcherzyk zawierający
                    dwa uszkodzone
                    organelle

                    Pęcherzyk zawierający
                    dwa uszkodzone
                    organelle

                    Wakuole: różnorodne przedziały konserwacyjne

                    • Komórka roślinna lub komórka grzybowa może mieć jedną lub kilka wakuoli pochodzących z retikulum endoplazmatycznego i aparatu Golgiego
                    • Wakuole pokarmowe powstają w wyniku fagocytozy
                    • Kurczące się wakuole, występujące u wielu protistów słodkowodnych, wypompowują nadmiar wody z komórek
                    • Centralne wakuole, znajdujące się w wielu dojrzałych komórkach roślinnych, zawierają związki organiczne i wodę

                    © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                    Rysunek 6.14. Wakuola komórek roślinnych.

                    Rycina 6.15 Przegląd: zależności między organellami układu endomembranowego.

                    Rycina 6.15 Przegląd: zależności między organellami układu endomembranowego.

                    Rycina 6.15 Przegląd: zależności między organellami układu endomembranowego.

                    Koncepcja 6.5: Mitochondria i chloroplasty zmieniają energię z jednej formy w drugą

                    • Mitochondria to miejsca oddychania komórkowego, procesu metabolicznego, który wykorzystuje tlen do wytwarzania ATP
                    • Chloroplasty , występujące w roślinach i algach, są miejscami fotosyntezy
                    • Peroksysomy to organelle utleniające

                    © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                    Aby zapoznać się z filmem ER komórki biologii i mitochondriami w komórkach liści, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                    Aby zapoznać się z filmem Cell Biology Video Mitochondria w 3D, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                    Aby zapoznać się z ruchem chloroplastów wideo z biologii komórki, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                    Ewolucyjne początki mitochondriów i chloroplastów

                    • Mitochondria i chloroplasty mają podobieństwo do bakterii
                      • Otoczony podwójną membraną
                      • Zawierają wolne rybosomy i okrągłe cząsteczki DNA
                      • Rosną i rozmnażają się nieco niezależnie w komórkach

                      © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                      • Teoria endosymbiontów
                        • Wczesny przodek komórek eukariotycznych pochłonął niefotosyntetyczną komórkę prokariotyczną, która utworzyła związek endosymbiotyczny z gospodarzem
                        • Komórka gospodarza i endosymbiont połączyły się w jeden organizm, komórkę eukariotyczną z mitochondrium
                        • Przynajmniej jedna z tych komórek mogła zająć fotosyntetyczny prokariota, stając się przodkiem komórek zawierających chloroplasty

                        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                        przodek
                        komórki eukariotyczne
                        (komórka gospodarza)

                        Pochłanianie tlenu-
                        używając niefotosyntezy
                        prokariota, który
                        staje się mitochondrium

                        Rycina 6.16 Teoria endosymbiontów pochodzenia mitochondriów i chloroplastów w komórkach eukariotycznych.

                        Mitochondria: konwersja energii chemicznej

                        • Znaleziony w eukariontach
                        • gładka membrana zewnętrzna i membrana wewnętrzna złożona w cristae
                        • Wewnętrzna błona tworzy dwa przedziały: przestrzeń międzybłonową i macierz mitochondrialną
                        • Niektóre etapy metaboliczne oddychania komórkowego są katalizowane w macierzy mitochondrialnej
                        • Cristae prezentują dużą powierzchnię dla enzymów syntetyzujących ATP

                        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                        (a) Schemat i TEM mitochondrium

                        Sieć mitochondriów u protisty
                        komórka (LM)

                        Rycina 6.17 Mitochondrium, miejsce oddychania komórkowego.

                        Chloroplasty: wychwytywanie energii świetlnej

                        • Struktura chloroplastu obejmuje
                          • Tylakoidy , błoniaste worki, ułożone w ziarnistość
                          • Stroma, płyn wewnętrzny

                          © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                          (a) Schemat i TEM chloroplastu

                          (b) Chloroplasty w komórce alg

                          Rysunek 6.18 Chloroplasty, miejsce fotosyntezy.

                          • wyspecjalizowane przedziały metaboliczne ograniczone pojedynczą błoną
                          • Usuń H+ do O+, który wytwarza nadtlenek wodoru i przekształć go w wodę
                          • Glioksysomy – znajdujące się w nasionach roślin i kwasach tłuszczowych do cukru dla liścieni aż do rozpoczęcia fotosyntezy

                          © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                          Koncepcja 6.6: Cytoszkielet to sieć włókien, która organizuje struktury i czynności w komórce

                          • Rozciąga się w całej cytoplazmie
                          • Organizuje struktury i działania komórki, zakotwiczając wiele organelli
                          • Składa się z trzech rodzajów struktur molekularnych
                            • Mikrotubule
                            • Mikrofilamenty
                            • Włókna pośrednie

                            © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                            Film z biologii komórki Cytoszkielet w stożku wzrostu neuronu można znaleźć w sekcji Pliki animacji i wideo

                            Aby zapoznać się z filmem Cell Biology Wideo Dynamika białek cytoszkieletu, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                            Rysunek 6.20 Cytoszkielet.

                            Receptor dla
                            białko motoryczne

                            Rycina 6.21 Białka motoryczne i cytoszkielet.

                            Składniki cytoszkieletu

                              • Mikrotubule – najgrubsze pęcherzyki wydzielnicze przemieszczające organelle do mitozy błony komórkowej
                              • Mikrofilamenty – najcieńsze (zwane również aktyną) – wspierają kształt komórki mikrokosmki tworzą mostek z miozyną w celu skurczu mięśnia skurcz komórek podczas ruchu pseudopodia rozszczepiania komórek (ameby i WBC)
                              • Filamenty pośrednie - średnica w średnim zakresie - zawiera białko keratynowe wzmacniające położenie aksonów blaszki jądrzastej

                              © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                              Aby uzyskać informacje o sieci aktin wideo Cell Biology w Crawling Cells, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                              Aby zapoznać się z Wizualizacją wideo aktyny komórki biologii komórkowej w dendrytach, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                              Podjednostka włóknista (keratyny
                              zwinięte razem)

                              Tabela 6.1 Struktura i funkcja cytoszkieletu

                              Tabela 6.1 Struktura i funkcja cytoszkieletu

                              Centrosomy i Centriole

                              • centrosomy w pobliżu jądra wyrastają z niego mikrotubule
                              • W komórkach zwierzęcych centrosom ma parę centrioli , każda z dziewięcioma trojaczkami mikrotubul ułożonych w pierścień .

                              © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                              Wzdłużny
                              Sekcja
                              jedna centriola

                              Przekrój
                              innych centrioli

                              Rysunek 6.22 Centrosom zawierający parę centrioli.

                              • Mikrotubule kontrolują bicie rzęsek i wici, przydatków ruchowych niektórych komórek
                              • rzęski i wici różnią się sposobem bicia
                              • Rzęsy i wici mają wspólną strukturę
                                • Rdzeń mikrotubul pokryty błoną plazmatyczną
                                • Podstawowy korpus, który zakotwicza rzęskę lub wić
                                • Białko motoryczne zwane dyneiną, które napędza ruchy zginające rzęski lub wici

                                © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                                Kierunek ruchu organizmu

                                Skok mocy Skok odzyskiwania

                                Rycina 6.23 Porównanie uderzeń wici i rzęsek ruchliwych.

                                Przekrój podłużny
                                ruchliwej rzęski

                                Przekrój
                                ruchliwa rzęska

                                Sieciowanie
                                białka pomiędzy
                                dublety zewnętrzne

                                Przekrój
                                ciało podstawowe

                                Rysunek 6.24 Struktura wici lub ruchliwej rzęski.

                                • Jak „chodzenie” dynein porusza wici i rzęski?
                                  • Ramiona Dynein na przemian chwytają, poruszają i uwalniają zewnętrzne mikrotubule
                                  • Sieciowanie białek ogranicza poślizg
                                  • Siły wywierane przez ramiona dynein powodują zakrzywienie dubletów, zginanie rzęski lub wici

                                  © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                                  Aby zapoznać się z ruchem wideo Cell Biology Video of Isolated Flagellum, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                                  Aby zapoznać się z filmem Cell Biology Video Movement wici w pływających plemnikach, przejdź do Animacji i plików wideo.

                                  (a) Efekt nieograniczonego ruchu dyneiny

                                  Rysunek 6.25 W jaki sposób dyneina „chodząc” porusza wici i rzęski.

                                  Białka sieciujące
                                  między zewnętrznymi dubletami

                                  (b) Wpływ białek sieciujących

                                  Rysunek 6.25 W jaki sposób dyneina „chodzenie” porusza wici i rzęski.

                                  (a) Silniki miozyny w skurczu komórek mięśniowych

                                  Kora (zewnętrzna cytoplazma):
                                  żel z siecią aktynową

                                  Cytoplazma wewnętrzna: sol
                                  z podjednostkami aktynowymi

                                  (c) Strumień cytoplazmatyczny w komórkach roślinnych

                                  Rysunek 6.27 Mikrofilamenty i ruchliwość.

                                  • Strumieniowanie cytoplazmatyczne to okrężny przepływ cytoplazmy w komórkach
                                  • To przesyłanie strumieniowe przyspiesza dystrybucję materiałów w komórce
                                  • W komórkach roślinnych interakcje aktyna-miozyna i transformacje zol-żel napędzają strumieniowanie cytoplazmatyczne

                                  © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                                  Koncepcja 6.7: Komponenty zewnątrzkomórkowe i połączenia między komórkami pomagają koordynować aktywność komórkową

                                  • Większość komórek syntetyzuje i wydziela materiały znajdujące się na zewnątrz błony komórkowej
                                  • Te struktury zewnątrzkomórkowe obejmują
                                    • Ściany komórkowe roślin
                                    • Macierz zewnątrzkomórkowa (ECM) komórek zwierzęcych
                                    • Połączenia międzykomórkowe

                                    © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                                    W przypadku filmu Cell Biology Video Ciliary Motion przejdź do sekcji Animation and Video Files.

                                    • Zewnątrzkomórkowa struktura odróżniająca komórki roślinne od zwierzęcych
                                    • Prokariota, grzyby i niektóre protisty również mają ściany komórkowe
                                    • Ściana komórkowa chroni komórkę roślinną, utrzymuje jej kształt i zapobiega nadmiernemu wchłanianiu wody
                                    • Roślinne ściany komórkowe są wykonane z włókien celulozowych osadzonych w innych polisacharydach i białku
                                    • Ściany komórek roślinnych mogą mieć wiele warstw
                                      • Pierwotna ściana komórkowa: stosunkowo cienka i elastyczna
                                      • Blaszka środkowa: cienka warstwa między ścianami pierwotnymi sąsiednich komórek
                                      • Druga ściana komórkowa (w niektórych komórkach): dodana między błoną komórkową a pierwotną ścianą komórkową

                                      © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                                      Rysunek 6.28 Ściany komórek roślinnych.

                                      Dystrybucja celulozy
                                      syntaza w czasie

                                      Dystrybucja
                                      mikrotubule
                                      nadgodziny

                                      Rysunek 6.29 Pytanie: Jaką rolę odgrywają mikrotubule w orientowaniu odkładania się celulozy w ścianach komórkowych?

                                      Macierz zewnątrzkomórkowa (ECM) komórek zwierzęcych

                                      • Komórki zwierzęce nie mają ścian komórkowych, ale są pokryte skomplikowaną macierzą pozakomórkową (ECM)
                                      • ECM składa się z glikoprotein, takich jak kolagen, proteoglikany i fibronektyna
                                      • Białka ECM wiążą się z białkami receptorowymi w błonie komórkowej zwanymi integrynami
                                      • Funkcje ECM
                                        • Wsparcie
                                        • Przyczepność
                                        • Ruch
                                        • Rozporządzenie

                                        © 2011 Pearson Edukacja, Inc.

                                        Aby zapoznać się z animowanym modelem wideo z biologii komórki potrójnej helisy kolagenowej, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                                        Aby zapoznać się z filmem Cell Biology Video Barwienie macierzy zewnątrzkomórkowej, przejdź do sekcji Pliki animacji i wideo.

                                        Aby zapoznać się z filmem Fibryle fibronektyny z biologii komórki, przejdź do strony Pliki animacji i wideo.


                                        Lokalizacja aktywności dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej na rybosomach retikulum endoplazmatycznego ziarnistego, w peroksysomach i cytoplazmie obwodowej komórek miąższowych wątroby szczura

                                        Aktywność dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej została zlokalizowana ultrastrukturalnie w tkankach utrwalonych. Aktywność stwierdzono w szczególności w połączeniu z rybosomami ziarnistej retikulum endoplazmatycznego. Badania biochemiczne wykazały, że aktywność dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej jest również obecna w cytoplazmie i peroksysomach. Fiksacja może być odpowiedzialna za selektywną inaktywację części aktywności dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. W niniejszym badaniu zastosowaliśmy metodę żelazicyjanek do wykazania aktywności dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej w nieutrwalonych skrawkach kriostatu wątroby szczura w połączeniu z techniką błony półprzepuszczalnej oraz w izolowanych komórkach miąższowych wątroby szczura. Wyizolowane komórki miąższowe wątroby permeabilizowano 0,025% aldehydem glutarowym po ochronie NADP+ miejsca aktywnego dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. To leczenie spowodowało jedynie nieznaczną inaktywację aktywności dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Skład pożywki inkubacyjnej został zoptymalizowany na podstawie szybkiej mikroskopowej analizy świetlnej powstawania w przekrojach czerwonobrunatnego produktu końcowego reakcji. Dzięki zoptymalizowanej metodzie, gęsty elektronowo produkt reakcji zaobserwowano w skrawkach kriostatu na ziarnistej retikulum endoplazmatycznym, w mitochondriach i na granicy komórki. Jednak morfologia ultrastrukturalna była raczej słaba. W przeciwieństwie do tego, morfologia inkubowanych izolowanych komórek została zachowana znacznie lepiej. Osad gęsty elektronowo został znaleziony na rybosomach ziarnistej retikulum endoplazmatycznego, w peroksysomach i cytoplazmie, szczególnie na obrzeżach komórek. Podsumowując, nasze badanie ultrastrukturalne wyraźnie pokazuje, że konieczne jest użycie łagodnie utrwalonych komórek, aby umożliwić wykrycie aktywności dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej we wszystkich przedziałach komórkowych, w których występuje aktywność.


                                        Organelle komórek zwierzęcych

                                        Komórki zwierzęce zawierają liczne organelle (dosłownie oznaczające „małe narządy”), które pomagają im wykonywać funkcje niezbędne do ich przetrwania.

                                        Jądro

                                        Jądro jest kluczową strukturą we wszystkich komórkach eukariotycznych, ponieważ przechowuje całe DNA komórki (a tym samym informację genetyczną). Jądro kontroluje również i reguluje wszystkie funkcje życiowe komórki, w tym produkcję białka, podział komórek, metabolizm i wzrost.

                                        Cząsteczki DNA zawierają również schematy dla każdego białka w organizmie i muszą być starannie konserwowane, aby utrzymać udaną produkcję białka. Jądro otoczone jest zatem podwójną błoną zwaną otoczką jądrową, która chroni DNA, oddzielając je od reszty komórki.

                                        Mitochondria

                                        Mitochondria są często nazywane „elektrowniami komórki”, ponieważ uwalniają energię niezbędną do zasilania wszystkich innych funkcji komórkowych. Te organelle są miejscem oddychania, procesu metabolicznego, w którym glukoza jest rozkładana w celu uwolnienia energii. Energia uwalniana przez oddychanie komórkowe jest wykorzystywana do produkcji cząsteczek ATP (adenozynotrójfosforanu). ATP jest walutą energetyczną komórek i służy do napędzania wszystkich innych istotnych procesów komórkowych.

                                        Rybosomy

                                        Szorstki Retikulum Endoplazmatyczne (Rough ER)

                                        Szorstki ER jest tak nazwany, ponieważ jego błona jest usiana rybosomami, co nadaje mu „szorstki” wygląd. Po tym, jak te rybosomy zakończą składanie łańcucha polipeptydowego, białko jest uwalniane do światła RER. Po wejściu do środka jest składany w złożoną strukturę 3D, która jest specyficzna dla typu białka. RER to także miejsce, w którym białka są „znakowane” do transportu do aparatu Golgiego. „Oznakowanie” zwykle obejmuje dodanie cząsteczki węglowodanu do białka w procesie znanym jako glikozylacja.

                                        Retikulum endoplazmatyczne gładkie (Smooth ER)

                                        Główna różnica między ER szorstkim a ER gładkim polega na tym, że ER gładki nie ma rybosomów przyczepionych do jego powierzchni. Gładki ER nie bierze udziału w syntezie białek, jest miejscem produkcji lipidów i steroidów w komórce.

                                        Aparat Golgiego

                                        Nowo zsyntetyzowane białka są wysyłane do aparatu Golgiego po opuszczeniu szorstkiego ER. Aparat Golgiego (seria spłaszczonych, związanych z błoną worków) jest jak „sala pocztowa” komórki i pakuje nowe białka w maleńkie, związane z błoną pęcherzyki do dystrybucji. Po zapakowaniu białka są wysyłane do zewnętrznej błony komórkowej, gdzie albo opuszczają komórkę, albo stają się częścią dwuwarstwy lipidowej.

                                        Wakuole

                                        Niektóre komórki zwierzęce zawierają wakuole, które są zazwyczaj małymi organellami używanymi do transportu substancji do iz komórki. Są często używane do przechowywania i usuwania produktów odpadowych.

                                        Lizosomy

                                        Lizosomy to sferyczne organelle wypełnione enzymami trawiennymi, które pełnią kilka funkcji w komórkach. They are used to break down old or surplus cell parts, destroy invading pathogens, and also play a key role in programmed cell death (AKA apoptosis).

                                        Peroksysomy

                                        Peroxisomes are similar to lysosomes in that they are spherical organelles that contain digestive enzymes. However, unlike lysosomes (which primarily break down proteins), peroxisomes degrade fatty acids. This is a major source of metabolic energy for the cell, which can be used to fuel other cellular processes.

                                        The Cell Membrane

                                        All cells are surrounded by a cell membrane (AKA the plasma membrane). In eukaryotic cells, cell membranes also surround each of the cell’s organelles. This compartmentalizes the contents of the cell and keeps the vital (but incompatible) metabolic processes of different organelles separate.

                                        The main function of the cell membrane is to create a physical barrier between the interior of the cell and the external environment. However, it also controls the movement of substances in and out of the cell. The cell membrane consists of a semipermeable lipid bilayer that is studded with channels and receptors to allow certain molecules through. Therefore, the cell membrane helps to keep toxins out of the cell, while ensuring that valuable resources (such as nutrients) can enter. It also allows waste and metabolic products to leave the cell.

                                        Cytoplasm

                                        The cytoplasm is a jelly-like substance that fills up the spaces inside cells. It cushions and protects the organelles, and also gives cells their shape. The cytoplasm is composed of water, salts, and other molecules required for cellular processes.


                                        Peroxisomes Function

                                        In addition to being involved in the oxidation and decomposition of organic molecules, peroxisomes are also involved in synthesizing important molecules. In animal cells, peroxisomes synthesize cholesterol and bile acids (produced in the liver). Certain enzymes in peroxisomes are necessary for the synthesis of a specific type of phospholipid that is necessary for the building of heart and brain white matter tissue. Peroxisome dysfunction can lead to the development of disorders that affect the central nervous system as peroxisomes are involved in producing the lipid covering (myelin sheath) of nerve fibers. The majority of peroxisome disorders are the result of gene mutations that are inherited as autosomal recessive disorders. This means that individuals with the disorder inherit two copies of the abnormal gene, one from each parent.

                                        In plant cells, peroxisomes convert fatty acids to carbohydrates for metabolism in germinating seeds. They are also involved in photorespiration, which occurs when carbon dioxide levels become too low in plant leaves. Photorespiration conserves carbon dioxide by limiting the amount of CO2 available to be used in photosynthesis.


                                        The number of mitochondria in cells can vary from a few pieces to thousands of units. Cells, which are making the synthesis of ATP molecules, have a greater number of mitochondria.

                                        Mitochondria have different shapes and sizes, there are rounded, elongated, spiral and cupped representatives among them. How big are mitochondria? Usually, their shape is round and elongated, with a diameter from one micrometer to 10 micrometers long.

                                        Mitochondria can move through the cell (they do this thanks to the cytoplasm) and remain motionless in place. They always move to places where energy production is needed the most.


                                        Bibliografia

                                        Blausen.com staff. (2014). Nucleus – Medical gallery of Blausen Medical 2014. WikiJournal of Medicine 1 (2). DOI:10.15347/wjm/2014.010. ISSN 2002-4436. https://en.wikiversity.org/wiki/WikiJournal_of_Medicine/Medical_gallery_of_Blausen_Medical_2014

                                        Blausen.com staff (2014). Centrioles – Medical gallery of Blausen Medical 2014. WikiJournal of Medicine 1 (2). DOI:10.15347/wjm/2014.010. ISSN 2002-4436.https://en.wikiversity.org/wiki/WikiJournal_of_Medicine/Medical_gallery_of_Blausen_Medical_2014

                                        Nucleus Medical Media. (2015, March 18). Biology: Cell structure I Nucleus Medical Media. Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=URUJD5NEXC8&feature=youtu.be

                                        TED. (2007, July 24). David Bolinsky: Visualizing the wonder of a living cell. Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=Id2rZS59xSE&feature=youtu.be

                                        A large complex of RNA and protein which acts as the site of RNA translation, building proteins from amino acids using messenger RNA as a template.

                                        A class of biological molecule consisting of linked monomers of amino acids and which are the most versatile macromolecules in living systems and serve crucial functions in essentially all biological processes.

                                        A nucleic acid of which many different kinds are now known, including messenger RNA, transfer RNA and ribosomal RNA.

                                        The smallest unit of life, consisting of at least a membrane, cytoplasm, and genetic material.

                                        Cells which lack membrane-bound structures, specifically a nucleus. Instead they generally have a single circular chromosome located in an area of the cell called the nucleoid.

                                        Cells which have a nucleus enclosed within membranes, unlike prokaryotes, which have no membrane-bound organelles.

                                        A central organelle containing hereditary material.

                                        A tiny cellular structure that performs specific functions within a cell.

                                        The jellylike material that makes up much of a cell inside the cell membrane, and, in eukaryotic cells, surrounds the nucleus. The organelles of eukaryotic cells, such as mitochondria, the endoplasmic reticulum, and (in green plants) chloroplasts, are contained in the cytoplasm.

                                        A double-membrane-bound organelle found in most eukaryotic organisms. Mitochondria convert oxygen and nutrients into adenosine triphosphate (ATP). ATP is the chemical energy "currency" of the cell that powers the cell's metabolic activities.

                                        A network of membranous tubules within the cytoplasm of a eukaryotic cell, continuous with the nuclear membrane. It often has ribosomes attached and is involved in protein and lipid synthesis.

                                        A membrane-bound organelle found in eukaryotic cells made up of a series of flattened stacked pouches with the purpose of collecting and dispatching protein and lipid products received from the endoplasmic reticulum (ER). Also referred to as the Golgi complex or the Golgi body.

                                        A structure within a cell, consisting of lipid bilayer. Vesicles form naturally during the processes of secretion, uptake and transport of materials within the plasma membrane.

                                        A membrane-bound organelle which is present in all plant and fungal cells and some protist, animal and bacterial cells. It's function is storage of substances and to maintain the rigidity of plant cells.

                                        Deoxyribonucleic acid - the molecule carrying genetic instructions for the development, functioning, growth and reproduction of all known organisms and many viruses.

                                        A solution, similar to the cytoplasm of a cell, enveloped by the nuclear envelope and surrounding the chromosomes and nucleolus.

                                        The aqueous component of the cytoplasm of a cell, within which various organelles and particles are suspended.

                                        A structure made up of two lipid bilayer membranes which in eukaryotic cells surrounds the nucleus, which encases the genetic material. Also know as the nuclear membrane.

                                        A protein-lined channel in the nuclear envelope that regulates the transportation of molecules between the nucleus and the cytoplasm.

                                        A structure in the nucleus of eukaryotic cells which is the site of ribosome synthesis/production.

                                        Glucose (also called dextrose) is a simple sugar with the molecular formula C6H12O6. Glucose is the most abundant monosaccharide, a subcategory of carbohydrates. Glucose is mainly made by plants and most algae during photosynthesis from water and carbon dioxide, using energy from sunlight.

                                        A complex organic chemical that provides energy to drive many processes in living cells, e.g. muscle contraction, nerve impulse propagation, and chemical synthesis. Found in all forms of life, ATP is often referred to as the "molecular unit of currency" of intracellular energy transfer.

                                        Any type of a close and long-term biological interaction between two different biological organisms.

                                        An evolutionary theory of the origin of eukaryotic cells from prokaryotic organisms.

                                        A substance that is insoluble in water. Examples include fats, oils and cholesterol. Lipids are made from monomers such as glycerol and fatty acids.

                                        An organelle found in eukaryotic cells. Its main function is to produce proteins. It is a portion of the endoplasmic reticulum which is studded with attached ribosomes.

                                        An organelle found in eukaryotic cells with the function of making cellular products such as hormones and lipids. The smooth endoplasmic reticulum is a part of the endoplasmic reticulum that does not have attached ribosomes.

                                        The semipermeable membrane surrounding the cytoplasm of a cell.

                                        A cylindrical organelle composed of microtubules located near the nucleus in animal cells, occurring in pairs and involved in the development of spindle fibers in cell division.

                                        The process by which a parent cell divides into two or more daughter cells. Cell division usually occurs as part of a larger cell cycle.

                                        A threadlike structure of nucleic acids and protein found in the nucleus of most living cells, carrying genetic information in the form of genes.


                                        Obejrzyj wideo: ODPORNOŚĆ - Jak ją wspierać naturalnie? (Styczeń 2022).